Fantastyczny Pan Lis

Kiedy postanowiłam obejrzeć „Fantastycznego Pana Lisa” nie wiedziałam o nim absolutnie nic. Czysty przypadek, że obejrzałam akurat ten film. Nie oczekiwałam od niego zbyt wiele, jednak okazał się być naprawdę rewelacyjny.

Zacznijmy od drobnych przyjemnych plastycznych elementów związanych z początkiem filmu, już w momencie gdy na ekranie pojawiły się napisy, czułam, że to coś więcej niż tylko animowany film familijny. Dalej już było tylko coraz lepiej.

Film niesie ze sobą odrobinę paradoksalny powiew świeżości. Ja osobiście czasem mam już dość tych wygłaskanych animacji komputerowych. Ta animacja przypomina mi polskie animacje poklatkowe, doskonałe w każdej swojej „niedoskonałości”. Lisy, zamiast ulizanych futerek, mają je często poskręcane, poczochrane i skołtunione. Zamiast doskonałego w każdym detalu chodu, ruchu… mamy jakieś niedociągnięcia, mamy załamanie… To sprawia, że ten film jest wyjątkowy w odbiorze. Nagle zdajemy sobie sprawę z tego, że może ta idealność animacji jest czasami zbyt idealna? A może idealna, to znaczy taka, która po prostu…idealna nie jest.

Muzyka towarzysząca filmowi jest dobrana, moim zdaniem, absolutnie genialnie. Dzięki niej, film nabiera naprawdę wspaniałego wyrazu.

Kto by pomyślał, że film, który można wsadzić do szufladki podpisanej – familijny/komedia/animacja, okaże się takim małym dziełem sztuki? Ja nie podejrzewałam. Biję się teraz w pierś i przyznaję się do błędu!

Naprawdę warto go obejrzeć :)

http://www.fantasticmrfoxmovie.com/